قبله ام،
یک وجب باغچه بود
و خاک،
سجاده ای
           پر از گلبرگهای مخملی سرخ.

باد
از میان دستانم،
تمام رازهای قنوت مرا
                           با خود برد.

پی نوشت:
- فیلمهایی دیدم از جیم جارموش، روبرتو بنینی، پازولینی، ویسکونتی، امیر کاستاریکا، مایکل وینتر باتوم، برتولوچی، تروفو، پولانسکی، دیوید لینچ، کوبریک و خیلی های دیگر که دیدنشان ارزشمند بود.

- صدا و موسیقی تام ویتس در فیلم "برف و ببر" ساخته ی روبرتو بنینی، سهم قابل توجه ای از انتقال بار حسی فیلم به تماشاگر را به عهده دارد. در این فیلم، روبرتو بنینی بیش از آنکه از بازی تام ویتس بهره برده باشد، از موسیقی زیبا و صدای او استفاده کرده است.
تام ویتس در این فیلم وزنه ی سنگینی است که در ارزش گذاری عوامل موثر در بخشهای مختلف سازنده ی فیلم و در مقایسه با عمده ی آنها اعم از بازی هنرپیشه ها، سناریو، فیلمبرداری، صحنه آرایی و غیره، رتبه ی بالایی کسب میکند. هارمونی و هماهنگی در ریتم سکانس پایانی فیلم و موسیقی و آواز تام ویتس خارق العاده است.

- هر فیلمی که اسم ۲ نفر از این ۳ نفر در عنوان بندی اش باشد، حتماً نکته ای برای گفتن دارد، جیم جارموش، روبرتو بنینی و تام ویتس. 

" طلوع آفتاب،
                 از کدام طرف است؟"

سایه در جای جای شب
                          می گفت.
هر دم هراس ِ بودن
و پیدا نبودن،
تاریکترش می کرد
                     و رو به خاموشی،
آنجا که سایه نیست
و هیچ نیست...

"طلوع آفتاب از کدام طرف است؟"

پی نوشت:
- اینجا از سینما نوشته خواهد شد و از موسیقی و از ادبیات و شعر و ...

- اینجا از عشق گفته خواهد، نه به شکل انحصاری اش که با تمام ظرفیتش بدون نیاز به توضیح و تفسیر و بدون حائل و مانع و بدون هزار کوفت و زهرمار دیگر. از عشق گفته خواهد شد به هر چه خوب است، بخاطر خوب بودنش.

- احساس معلق ِ دلهره، نقطه ی مشترک سینمای سام پکین پا و هیچکاک است. فیلم Straw Dog ساخته ی سام پکین پا، با نمایش ملموس و زیبا از یک فضای انگلیسی، یک فضای خاکستری با کارآکترهای محدود و رفتارهای مرموز، تصویر کاملتری از این نقطه ی مشترک به نمایش میگذارد.