نخواستی که ببینی

                        تمام قامت من

به یاد لحظه ی سبزی

که عشق بود و تو بودی

                        - که خواب بود و خیال-

در انتظار مرده است

                   و چون کمان دوتایی است.

نیامدی و ببینی

که تلخ مزه ی روز است

                            و عمر میگذرد...

پی نوشت:

- شکست عهد مودت نگار دلبندم

  برید مهر و وفا یار سست پیوندم

- هیچ.

پس پی نوشت:

- دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

      گفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنم